X
تبلیغات
آشنایی با بازی های بومی - محلی

آشنایی با بازی های بومی - محلی

ما را كه تو منظوری خاطر نرود جايی ...

[ چهارشنبه 1393/01/13 ] [ 23:41 ] [ زیدو ] [ ]
خدا هنوز هم حواسش به ما هست !

از همین درختی که دوباره سبز شده است

از همین خورشیدی که مهربان تر شده

و از همین بارانی که گاه و بیگاه می بارد

می شود فهمید ،

خدا هنوز هم حواسش به ما هست !

میلاد تهرانی




[ چهارشنبه 1392/12/21 ] [ 18:5 ] [ زیدو ] [ ]
یه سوال؟؟!!!

سلام دوستای مهربونم

بهترین معلم ورزش دوران دانش آموزیتون کی بوده و چرا به عنوان بهترین ازش یاد می کنید.

منتظر نظراتتونم شاید ما هم تونستیم معلم  ورزشتونو الگو قرار بدیم . . .

تن نازت به ناز طبیبان نیازمند مباد نازنین دوستم

[ دوشنبه 1391/01/07 ] [ 10:55 ] [ زیدو ] [ ]
یه خواهش . . . !!!!
دوستای عزیز بیشتر بازیهایی که اینجا واستون نوشتم ، بازیهایی هستن که تو دانشگاه کار کردیم و تو کتاب یا بلاگ خاصی نوشته نشدن

خواهشا اگه خواستین استفاده کنید ذکر منبع یادتون باشه . . .

تنت سالم سرایت سبز باشد دوست مهربانم

[ سه شنبه 1391/01/01 ] [ 18:56 ] [ زیدو ] [ ]
آموزش مهارت های پایه حرکتی از طریق بازی

منبع :

مجموعه کتاب های " sport for all " از مجموعه تولیدات انتشارات مدرسه/ ترجمه جواد آزمون و ماندانا آجودان.

مهارت های حرکتی پایه مثل دویدن، پریدن، پرتاب کردن و گرفتن شی مهارت هایی هستند که کودکان را برای ورزش و بازی کردن آماده می سازد. اما چون کودکان نمی توانند خود به خود مهارت های حرکتی را در خود پرورش دهند، لازم است که به شیوه های گوناگون فرصت کافی در اختیار آن ها قرار گیرد تا بتوانند مهارت های خود را تمرین کنند. در ادامه به چند نمونه بازی که هدف اصلی از اجرای آن ها تمرین مهارت های پایه حرکتی است، اشاره می شود.

1- برای هر یک از دانش آموزان یک خط مستقیم به طول تقریبی 10 متر به وسیله گچ روی زمین رسم کنید. از آن ها بخواهید که مانند یک بندباز روی خطوط قرار بگیرد و به شکل های متفاوت حرکت کنند. مثلاً به جلو راه بروند، عقب عقب و یا به پهلو حرکت کنند.

2- بازی شماره 1 را به شرط این که طول خط را با حداقل گام برداری طی کنند، اجرا کنید ( مثلاً با 6 گام.)

3- به وسیله گچ دایره بزرگی وسط فضای بازی رسم کنید. دانش آموزان باید در فضای خارج از این دایره، با گام های بلند قدم بردارند و مراقب باشند که با یکدیگر برخورد نکنند. زمانی که معلم اعلام می کند:" کنار هم "، دانش آموزان با نوک پنجه و پاورچین به سوی داخل دایره حرکت می کنند. آن ها باید سعی کنند، هنگام ورورد به فضای داخلی دایره با یکدیگر برخورد نکنند. وقتی که معلم اعلام می کند:" قدم های بلند "، دانش آموزان باید به فضای خارج از دایره بروند.

4- معلم به وسیله نشانه ای ( مثلاً یک مخروط یا پرچم ) یک ایستگاه قطار درست می کند. هر کودک با همبازی خود در این فعالیت شرکت می کند. او دست همبازی خود را می گیرد و هر دو در حالی که راه می روند، اطراف ایستگاه حرکت می کنند. آن ها باید مراقب باشند که به گروه های دیگر برخورد نکنند. زمانی که معلم اعلام می کند: " قطار وارد ایستگاه می شود ..."، کودکان باید به ایستگاه قطار باز گردند، روی دو پا بنشینند و کف دست های خود را بین پاها روی زمین قرار دهند. معلم می تواند به جای گفتن عبارت بالا، از پرچم های رنگین استفاده کند.

پرچم قرمز نشانه ورود قطار به ایستگاه و پرچم سبز نشانه خروج قطار است. قطار می تواند به صورت دیگری نیز درست شود. یکی از کودکان پشت سر همبازی خود قرار می گیرد و در حالی که کمر او را با دست گرفته است، شروع به حرکت می کند. معلم می تواند هر یک از بخش های فضای بازی را به وسیله نشانه های رنگی علامت گذاری کند. مثلاً رنگ های زرد، سبز، آبی و قرمز. او با اعلام رنگ مورد نظر خود، از کودکان ( قطارها ) می خواهد که به سمت ایستگاه مورد نظر حرکت کنند. به طور مثال، وقتی که معلم می گوید: " ایستگاه زرد "، بچه ها به سوی بخشی از فضای بازی که با رنگ زرد مشخص شده است، حرکت می کنند.

5- معلم دو عدد طناب را در کنار یکدیگر، روی زمین قرار می دهد؛ به شکلی که دو سر طناب ها از یک طرف نزدیک به هم و از طرف دیگر با یکدیگر فاصله داشته باشند. به این ترتیب، روی زمین یک " رودخانه " ایجاد شده است. کودکان باید از روی این رودخانه، یک بار از طرف باریک و بار دیگر از طرف پهن بپرند. در صورت لزوم می توانید در فضای بین دو طناب ( رودخانه ) یک نشانه قرار دهید ( مانند سنگی که در بستر رودخانه قرار دارد). کودکان می توانند روی نشانه بپرند و با پرشی دیگر از عرض رودخانه عبور کنند.

6- مانند بازی قبل، معلم 2 عدد طناب بازی را در کنار یکدیگر با فاصله کم تری نسبت به بازی شماره 4 ( یعنی به صورت موازی ) روی زمین قرار می دهد. کودکان باید پاهای خود را باز کنند و خارج از فضای بین دو طناب بایستند، سپس پاهای خود را جفت کنند و به فضای داخل بین دو طناب و پرش با پاهای بسته در داخل فضای بین دو طناب را ادامه می دهند.

7- معلم به کمک یک طناب بازی، دایره ای روی زمین می سازد، یا این که از نشانه های مخصوص کمک می گیرد. کودکان دور تا دور این دایره لی لی می کنند. وقتی که یک دور تمام شد، پای خود را عوض می کنند و با پای دیگر دور تا دور دایره لی لی می کنند.

 

[ دوشنبه 1393/01/18 ] [ 19:20 ] [ زیدو ] [ ]
5 بازی پرتحرک برای کودکان بی تحرک
5 بازی پرتحرک برای کودکان بی تحرک

منبع : khorasannews.com
در این مقاله با مجموعه ای دیگر از بازی ها آشنا خواهید شد که در عین سادگی، باعث بهبود عملکرد حرکتی ( هماهنگی چشم و دست ، تعادل و سرعت عمل) کودکان می شود.
همان طور که در ادامه خواهید خواند شباهت های بسیاری بین این بازی ها و حرکات ورزشی وجود دارد. همه ما می دانیم امروزه بازی‌های کودکان تحت تأثیر
بازی های رایانه ای قرار گرفته است و از سوی دیگر به خاطر شرایط زندگی آپارتمانی کودکان و نوجوانان تحرک کافی ندارند و بسیاری از مواقع تخلیه هیجانی که مورد نیاز کودکان است و به طور طبیعی باید در بازی آن ها صورت گیرد، رخ نمی دهد. با توجه به این که متأسفانه فرهنگ ورزش کردن به خصوص در بین کودکان چندان رایج نیست، ایجاد فضای تحرک بیشتر به صورت کاملا هدفمند می تواند علاوه بر حفظ سلامت جسمی کودک روی شخصیت او نیز تاثیرات مثبتی بگذارد. فراموش نکنیم آمیختگی هیجان ورزشی در بازی کودکان می تواند تأثیر مثبت فراوانی در پی داشته باشد.علی رضا واقف ، روان شناس کودک در این شماره از مثلث بازی به معرفی برخی بازی ها در قالب ورزش و نرمش پرداخته است که در ادامه می خوانید:
1 - انجام حرکات ورزشی در حالت خوابیده
کودکان روی زمین به پشت می خوابند و سپس مطابق دستورالعمل ، حرکات مختلف را انجام می دهند . حفظ تعادلظ : (پای راست بالا صاف و کشیده ، پای چپ بالا، هردو پا بالا ) مقاومت بدنی : ( وضعیت پاها در حالت دوچرخه سواری و رکاب زدن ، وضعیت پا در حالت پرتاب پا به جلو، گاه پای راست و گاه پای چپ) جهت یابی : ( غلت زدن روی زمین به حالت رفت و برگشت بدون انحراف از مسیر ) توازن حرکتی : ( خوابیدن روی شکم و گرفتن پاها با دست و بالا آوردن سر به سمت بالا با حفظ تعادل ).

ادامه مطلب
[ شنبه 1392/12/24 ] [ 22:2 ] [ زیدو ] [ ]
شیعر بو مندالانی کورد


دایه دایه ی شیرینم

یا خوا مه رگت نه بینم

تو گولی باخی ژینی

خوشه ویستی ئه وینی

شیرت ئاوی حه یا ته

گوفتت نوقل و نه باته

فیرت کردم قسه خوش

قه ت نایان که م فه راموش

ئه من گول غونچه ی ژینم

تو خوت کرده په ر ژینم

به لین بی تا بمینم

هه رگیز دلت نه شکینم




ادامه مطلب
[ سه شنبه 1392/12/13 ] [ 18:20 ] [ زیدو ] [ ]
● نام بازی: رفیق تو را کی برد؟

نام بازی: رفیق تو را کی برد؟

نام محلی: یُولداش سَنی کیم آپاردی؟

اهداف کلی: تقویت تعادل و استقامت جسمی، تقویت حس حدس و تجسم

اهداف جزئی: استفاده صحیح از اوقات فراغت

تعداد بازیکن: حداقل 8 نفر

سن بازیکنان: 9 الی 14 ساله

ابزار لازم: ندارد

محوطه بازی: حداقل یک اتاق

شرح بازی: بچه ها به دو گروه مساوی تقسیم می شوند. به قید قرعه یا شیر و خط، دو گروه عقب و جلو مشخص می شوند و در فاصله ی یک متری پشت سر هم قرار می گیرند به طوری که نفرات گروه جلویی افراد گروه پشت سر خود را شناسایی کرده اند و به نام می شناسند.

حال دستهای خود را مانند دوربین جلو چشمان خود قرار می دهند تا به غیر از روبرو جایی را نبینند.

یک نفر از گروه عقب پیش آمده و یواشکی با یک انگشت خود یکی از افراد گروه جلویی را هل داده و به پیش می برد. یکی از رفقایش می گوید: (رفیق تو را کی برد؟) و او باید جواب دهد: فلانی، که اسم یکی از نفرات گروه عقبی می باشد.

چنانچه فلانی، درست اسم همان فردی باشد که او را پیش می برد آنگاه از همانجا سوار بر پشت هل دهنده می شود و تا خط گروه خود سواره می آید. و دو گروه سر جای خود انجام وظیفه می کنند.

اما اگر اسم مذکور درست نبود و غلط از آب درآمد باید همان بازیکن گروه جلویی نفر هل دهنده را تا خط گروه خودشان بیاورد که ضمناً جای دو گروه و نقش آنها عوض می شود.

نکات: در این بازی به هنگام سوارکاری، تفاوت هیکل ها، بازیکنان ریزنقش را دچار اشکال خواهد کرد. پس لازم به نظر می رسد مربی هنگام برگزاری بازی، از کودکان هم سن و سال و هم قد و قواره استفده کند.

نتیجه بازی: کودک با اجرای این بازی ضمن تمرکز حواس دقت نظر را پرورش داده و قدرت تجسم را بارور می کند.


[ سه شنبه 1392/12/13 ] [ 18:17 ] [ زیدو ] [ ]
بازی های وانمودی . . .

خردسالان از راه خیال پردازی و عمل کردن یاد می گیرند. آیا تا کنون دیده اید که فرزند تان یک سنگ را بردارد و با آن همانند یک ماشین  بازی کند، یا با جنباندن لگویی،  آن را یک آدم یا خرگوش فرض کند ؟

در این هنگام فرزند شما با حرکت، چیزی را به جای چیز دیگری وانمود می کند. اما روند وانمود سازی به همین سادگی که دیده می شود، نیست. فرآیند وانمود سازی سبب پرورش بسیاری از زمینه های بنیادی رشد کودک می شود.
 بیشترکلاس های کودکستان ها و مهد کودک ها سالن نمایش مجهزی دارند. اختصاص جایی به نمایش برای کودکان، کاری هدفمند است. پژوهش ها نشان داده اند که بازی های وانمودی برای آن ها، امکان زندگی در دنیایی کوچک، با همان ویژگی های دنیای واقعی را فراهم می آورد و آن ها را به کاربرد مهارت هایی که آموخته اند، تشویق می کند. این امکان، همچنین زمینه را برای به کار بردن مهارت های شان در فعالیت های معنادار زندگی آماده می سازد.
برخی کارشناسان براین باورند که این فرآیند کاربردی، نه تنها در پیشرفت یک مهارت، بلکه در چگونگی بکارگیری آن در زندگی هم به کودک کمک می کند.

 بازی های وانمودی به کسب مهارت های اجتماعی و عاطفی کمک می کنن


ادامه مطلب
[ سه شنبه 1392/12/13 ] [ 18:11 ] [ زیدو ] [ ]
بازی های آموزشی والدین و کودکان

هدف این بازی ها افزون بر سرگرمی و لذت، ایجاد روابط عاطفی بیشترمیان کودک و  پدر ومادر او و آموزش مهارت استفاده از حواس پنجگانه و تقویت آن است.

 این بازی ها نیاز به ابزار ویژه ندارند و پدر و مادر به راحتی می توانند به کمک کودکان شان وسایل بازی را بسازند (که این خود برای کودک نوعی سرگرمی و بازی است). این کارگاه بازی می تواند با مادر و کودک، پدر و کودک یا هر سه، یعنی پدر و مادر و کودک اجرا شود.
شرح کارگاه بازی:
این کارگاه با شرکت  ۲۵ مادر و  کودکان شان اجرا شده است.
بازی اول
وسایل بازی یک جعبه ی بیسکویت یا کفش است که در دو طرف، سوراخی به قطری که دست کودک بتواند از آن عبور کند دارد. سوراخ ها با یک تکه کاغذ نرم یا پارچه، به طوری که بشود آن را عقب زد بدون آنکه داخل آن دیده شود پوشانده می شوند. روی جعبه را برای خوشایند کودک با  طرح های زیبا نقاشی و تزیین می کنیم.

برگرفته ازhttp://ketabak.org


ادامه مطلب
[ سه شنبه 1392/12/13 ] [ 18:8 ] [ زیدو ] [ ]